.                                                                                                                            ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ | Μετάβαση στο ΓΕΕΘΑ     .
"ΕΝ ΤΗ ΕΝΩΣΕΙ Η ΙΣΧΥΣ"   
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
    
ΕΛΛΗΝΙΚΑ   ENGLISH 






Ίδρυση Σχολείου Πολέμου

    Η αξιοποίηση της πείρας των νικηφόρων Βαλκανικών Πολέμων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Μικρασιατικής Καταστροφής, οδήγησε στην ιδέα της ίδρυσης Ειδικής Σχολής προπαρασκευής ανωτέρων Επιτελικών και Διοικητικών Στελεχών.

 Μεταξύ των ετών 1924-25 επί Πρωθυπουργού και Υπουργού Στρατιωτικών Ανδρέα Μιχαλακόπουλου και Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού Αντιστρατήγου Μαζαράκη Αλέξανδρου, αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε μετάκληση της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής υπό το Στρατηγό Ζιράρ (GIRARD), η οποία ανέλαβε και πάλι την εκπαίδευση του Ελληνικού Στρατού. Της αποστολής προηγήθηκε ο Γάλλος Στρατηγός Γκιγιομόν (Guilliaumant) ο οποίος εξέθεσε τη γνώμη του για όλα τα ζητήματα οργάνωσης, θητείας, εκπαίδευσης κλπ, που ενδιέφεραν το στρατό.

   Έτσι στις 29 Απριλίου, επί Υπουργού Στρατιωτικών, Κων/νου Γόντικα, έγιναν τα εγκαίνια της Ακαδημίας Πολέμου, προσωρινή ονομασία εγκατασταθείσα αρχικά στο Αβερώφειο Μέγαρο της Σχολής Ευελπίδων. Στις 11 Σεπ 1925 εκδίδεται ΝΔ (ΦΕΚ 247/Τεύχος Α της 11 Σεπ 1925) για την ίδρυση του Σχολείου Πολέμου ή Σχολής Πολέμου, όπως επεκράτησε να αναφέρεται. Συγκεκριμένα το άρθρο 2 αναφέρει :

"Συνιστάται εν Αθήναις Σχολείον Πολέμου σκοπούν να παράσχη εις τους αξιωματικούς ανωτέραν τακτικήν και επιτελικήν μόρφωσιν, υπαγόμενον εις το Γενικόν Επιτελείον του Στρατού".

Λειτουργία της Σχολής από το 1925 μέχρι και το 2003

  Η ιστορία της Σχολής από την ίδρυσή της μέχρι την ημερομηνία διάλυσής της, διαιρείται χαρακτηριστικά σε δύο περιόδους :
  • Πρώτη περίοδος από το 1925 μέχρι το 1940.
  • Δεύτερη περίοδος από το 1946 μέχρι και το 2003.

  •     1.  Πρώτη περίοδος (1925-1940)

      Από την επόμενη των εγκαινίων της Σχολής αρχίζει η εκπαίδευση της 1ης Εκπαιδευτικής Σειράς διάρκειας 16 μηνών. Σ’ αυτή καλούνται να φοιτήσουν τριάντα επτά (37) Αξιωματικοί βαθμού Αντισυνταγματάρχη, Ταγματάρχη και Λοχαγού όλων των όπλων, επιλεγέντες κατόπιν προτάσεων των Μονάδων.

     Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και κατά τη 2η Εκπαιδευτική Σειρά, από (πενήντα) Αξιωματικούς Όπλων και δύο Υπηρεσιών, με 22 μήνες φοίτηση. Η διάρκεια της φοίτησης παρέμεινε αμετάβλητη μέχρι τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940.

      Από τον Οκτώβριο του 1925 και μέχρι το τέλος της 1ης περιόδου, θεσπίσθηκε το σύστημα εισαγωγής στη Σχολή κατόπιν εξετάσεων. Το σύστημα αυτό θα ήταν ίσως ορθότερο να ονομασθεί μικτό, διότι οι μεν Λοχαγοί και Ταγματάρχες μετείχαν στις εξετάσεις, ενώ οι Αντισυνταγματάρχες επιλέγονταν κατόπιν προτάσεων.

       Σύμφωνα με τη Διαταγή Προκήρυξης των εισιτηρίων εξετάσεων του ΓΕΣ, κατά το έτος 1926:

    "Ο διαγωνισμός έχει σκοπό να καθορίσει όχι μόνο εάν ο υποψήφιος έχει την αναγκαία μόρφωση και αρκετές γνώσεις αλλά και εάν αυτός έχει ανεπτυγμένον αναλυτικόν νούν και διάνοιαν, ίνα δυνηθεί να παρακολουθήσει μετ’ επιτυχίας τα μαθήματα της εκπαιδεύσεως στη Σχολή Πολέμου. Διά τούτο τα θέματα των διαφόρων αντικειμένων θα είναι τοιαύτης φύσεως, ώστε η επίλυση αυτών να απαιτεί όχι τόσο μνήμην όσο αντίληψη και κρίση".

      Με βάση τα παραπάνω, στις εισιτήριες εξετάσεις μετείχαν Αξιωματικοί όλων των Όπλων και Υπηρεσιών, τα δε εξεταζόμενα μαθήματα ήταν:
    • Επίλυση ενός τακτικού θέματος.
    • Έκθεση Ιδεών.
    • Στρατιωτική Ιστορία
    • Στρατιωτική Γεωγραφία
    • Προφορική εξέταση στους κανονισμούς.
    • Έγγραφος και προφορική εξέταση στη γαλλική.
    • Πρακτική εξέταση στην ιππασία.
       Κάθε υποψήφιος που συγκέντρωνε βαθμό κάτω του δέκα στην έκθεση ή το τακτικό θέμα ή κάτω του πέντε σε ένα από τα άλλα μαθήματα θεωρούνταν αποτυχών.

      Το εκπαιδευτικό προσωπικό κατά τη διάρκεια της φοίτησης των δύο πρώτων σειρών αποτελούνταν αποκλειστικά από Γάλλους Αξιωματικούς, με επικεφαλής τον Αντισυνταγματάρχη OLRY, οι περισσότεροι των οποίων παρέμειναν μέχρι το1930. Ως Διοικητές της Σχολής κατά τις δύο (2) πρώτες σειρές θεωρούνται αντίστοιχα οι Υποστράτηγοι GIRARD  και BRALLION, αρχηγοί της Γαλλικής Στρατιωτικής Αποστολής. Από τον Οκτώβριο του 1927 τη διοίκηση της Σχολής ανέλαβε ο Αντιστράτηγος Δημήτριος Καθενιώτης, ο οποίος βοηθούμενος από τον Αντισυνταγματάρχη OLRY θεμελίωσε σε υγιείς βάσεις την οργάνωση και λειτουργία της.

        Από το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 η Σχολή διέκοψε τη λειτουργία της. Η Διοίκηση και το εκπαιδευτικό προσωπικό συγκρότησε το Επιτελείο Ομάδος Μεραρχιών και το Επιτελείο της XVII Μεραρχίας. Οι σπουδαστές τοποθετήθηκαν στις Μονάδες σαν Επιτελείς ή Διοικητές και μαζί με τους άλλους Έλληνες πήραν μέρος σε δύο νικηφόρους πολέμους και για μια δεκαετία έγραψαν στα βουνά της Β. Ηπείρου, στα οχυρά της Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης, στις Βορειοαφρικανικές ερήμους, στα νησιά των ελληνικών θαλασσών και στις απρόσιτες κορυφές των Ελληνικών βουνών την πιο συναρπαστική σελίδα της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας.

        2.  Δεύτερη περίοδος (1946 μέχρι 2003)

     Η δεύτερη περίοδος λειτουργίας αρχίζει από την απελευθέρωση της Ελλάδος οπότε αποφασίσθηκε η επανασυγκρότηση της Σχολής. Έτσι στις 9 Μαϊου 1946 διατάχθηκε η επανίδρυση της Σχολής, η οποία όμως λόγω της επίδρασης των αγγλικών πλέον προτύπων, ονομάσθηκε "Σχολή Επιτελών. Η Σχολή επαναλειτούργησε με έδρα την Αθήνα στο μέγαρο της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και με πρώτο μεταπολεμικό Διοικητή τον τότε Υποστράτηγο Τσακαλώτο Θρασύβουλο.

      Η έναρξη της 2ης Περιόδου έγινε με την πρόσκληση της 16ης Εκπαιδευτικής Σειράς, η οποία είχε διακόψει την εκπαίδευσή της λόγω της κήρυξης του πολέμου και αποτέλεσε την 1η μεταπολεμική σειρά. Η διάρκεια της φοίτησής της ήταν 6 μήνες.

      Η Σχολή λειτούργησε μέχρι το έτος 2003, οπότε και αποφοίτησε η τελευταία 59η Εκπ/κή Σειρά. Καταργήθηκε με το Ν. 3186/2003 (ΦΕΚ 230) και στις εγκαταστάσεις της λειτουργεί η νεοϊδρυθείσα Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (Α.ΔΙ.Σ.ΠΟ), στην οποία εκπαιδεύονται στελέχη και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ). Η εκπαίδευση των στελεχών του Στρατού Ξηράς, πριν την Α.ΔΙ.Σ.ΠΟ, ανατέθηκε στην νεοϊδρυθείσα στο στρατόπεδο "Νταλίπη" Σχολή Διοίκησης και Επιτελών (Σ.ΔΙ.ΕΠ).

    Μετασταθμεύσεις - Μετονομασίες Σχολής

      Με την ίδρυση της Σχολής στις 29 Απριλίου 1925, η Σχολή εγκαταστάθηκε στο Αβερώφειο Μέγαρο της Σχολής Ευελπίδων με την προσωρινή ονομασία Ακαδημία Πολέμου, η οποία με το ΝΔ 247/11 Σεπ 1925 αναφέρεται ως "Σχολή Πολέμου".

      Το 1933 η Σχολή Πολέμου μετονομάσθηκε σε Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και το έτος 1939 μεταστάθμευσε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη όπου αρχικά εγκαταστάθηκε στο μέγαρο της ΧΑΝΘ, στη συνέχεια στα κτίρια του Γ΄ΣΣ και τελικά μεταστεγάσθηκε στις σημερινές εγκαστάσεις  όπου λειτούργησε μέχρι την 28η Οκτωβρίου 1940 που διαλύθηκε λόγω έναρξης του πολέμου.

      Ο τότε Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλεξ. Παπάγος, στο σύγγραμά του "Ο Ελληνικός Στρατός και η προς πόλεμον παρασκευή του", αιτιολογεί όπως παρακάτω την ανάγκη μεταστάθμευσης της Ανωτέρας Σχολής Πολέμου (ΑΣΠ) στη Θεσσαλονίκη:

    "Η μετά της Αεροπορίας επαφή της ΑΣΠ δεν διακόπτεται δια της μετασταθμεύσεως εις Θεσσαλονίκην, καθ’ όσον υπάρχει και εν Θεσσαλονίκη αεροπορική βάσις".
    "Ως προς την μετά της Ναυτικής Σχολής Επιτελών επαφήν, θα συνεχισθεί αυτή ως και πρότερον, καθ’ όσον την ολιγοήμερον περίοδον του συνδεδυασμένου θέματος, την μόνη καθ’ ην πραγματοποιείται η μεταξύ των Σχολών συνεργασία, οι μαθηταί της Ναυτικής Σχολής Πολέμου την διανύουν εν Β. Ελλάδι, υπό τύπον Επιτελικού Ταξειδίου, τουθ’ όπερ είναι αναμφισβητήτως ωφέλιμον και δι’ αυτούς, καθ’ όσον ούτω λαμβάνουν συνοπτικήν επιτόπιον αντίληψην των εν γένει συνθηκών της από ξηράς αμύνης του Εθνικού ημών εδάφους. Ούτω, επέρχεται εις σημαντικής κλίμακα αποσυμφόρησις της Φρουράς Αθηνών εκ της πληθύος των εν αυτή λειτουργουσών Σχολών και ικανοποιείται πρωτίστως η ανάγκη της, δια λόγους ταχύτητος της επιστρατεύσεως των παραμεθορίων Γ’  και Δ’  Σωμάτων Στρατού, υπάρξεως εν Βορείω Ελλάδι αριθμού Αξιωματικών όσο το δυνατόν μείζονος".
    "Εκτός δε τούτων η εν Αθήναις εκπαίδευσις των μαθητών έχει αποβεί στείρα, η μεταστάθμευσις δε της Σχολής εις Θεσσαλονίκην, εις μικράν σχετικώς απόστασιν από των συνόρων, παρέχει την ευκαιρίαν εις τους Αξιωματικούς αυτής όπως σπουδάσωσι λεπτομερώς επί τόπου το έδαφος επί του οποίου θα κληθή ίσως ο Στρατός μας να ενεργήσει".

      Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας επανιδρύεται στην Αθήνα η Σχολή στις εγκαταστάσεις της Σχολής Ευελπίδων ονομασθείσα "Σχολή Επιτελών" όπου παρέμεινε μέχρι το 1950 για να μετασταθμεύσει εκ νέου στις παλαιές εγκαταστάσεις της στη Θεσσαλονίκη.

      Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανέκτησε με απόφαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου τον παλαιό της τίτλο "Ανωτέρα Σχολή Πολέμου" και με το Νόμο 1394/1983 άρθρο 4 χαρακτηρίσθηκε Ανωτάτη Σχολή Στρατιωτικής Εκπαίδευσης ενώ με τον οργανισμό ΣΚ 5-51 που τέθηκε σε ισχύ από 18 Δεκεμβρίου 1985 μετονομάσθηκε σε "Ανωτάτη Σχολή Πολέμου" (ΦΕΚ 194/τεύχος Α΄18 Νοε 1985).

     


     Ιστοχώροι επιτελικών
     σχολών ΕΔ: